Valid HTML 4.01 Strict!Valid CSS 3 ! * | dół strony | powrót | Home | Święci | Paruzja | zło | walka | cel | wiara |♣ nadzieja ♣|♥ miłość ♥|♥ miłosierdzie ♥| iskra | radość |♣ odnowienie ♣| modlitwa | grzech | demonizowanie | W |*

Wszyscy członkowie Kościoła jesteśmy „świętymi“ grzesznikami, bo Kościół jest Święty, gdyż Jego Głową Jest Jezus Chrystus - Bóg w Trójcy Jedyny

Uroczystość Wszystkich Świętych skłania do nadziei. Nadzieja zwalcza zwątpienie prowadzące do rozpaczy.

Wszyscy chrześcijanie uznajemy Biblię za Słowo Boże. Interpretacja Biblii, zgodna z Bożym Zamysłem, stanowi jednak dla nas wszystkich problem. Problem ten trwa od wieków. W czasach Jezusa z interpretacją Biblii zmagali się Uczeni w Piśmie. Uczeni w Piśmie i faryzeusze często nie potrafili odczytać prawidłowo wymogów zawartych w Prawie. Apostołowie zebrani w Wieczerniku uzyskali szczególny Dar rozumienia Pisma podczas Zesłania Ducha Świętego.

W miarę rozwoju Kościoła pojawiały się kolejne problemy, które Duch Święty pomagał rozwiązać. Jeden z kluczowych momentów interwencji Ducha spowodował rozszerzenie Kościoła na pogan (Dz 10). W pierwszych wiekach chrześcijaństwa zwalczano niezgodne z Biblią poglądy, między innymi błędne wyobrażenia o Istocie Boga szerzące się w gminach. Przyjęcie przez większość chrześcijan „Apostolskiego Symbolu Wiary“ rozwiązuje tego typu problemy. Nasza dobra wola, miłość wzajemna, rozsądek przyjmujący ufnie zawartą w Biblii mądrość Bożą łączą nas. Nadal jednak trwają podziały w obrębie chrześcijaństwa. Wywołuje je i pogłębia szatan wykorzystując ułomność natury ludzkiej. Otwarcie na Ducha Świętego pozwala jednak skutecznie unikać zasadzek złego. Teolodzy w poszukiwaniu Prawdy toczą ze sobą spory o istotne szczegóły. Nieustannie badają relacje Boga z człowiekiem, ze światem, z całą rzeczywistością. Relacje te widziane są w świetle Bożego objawienia. Z upływem wieków wzrasta stopień znajomości istoty Słowa Bożego, czyli zrozumienia oczekiwań Boga względem człowieka, poznanie zamierzeń Bożej woli.

Ważne jest rozpoznanie woli Boga dotyczącej całej ludzkości. Bóg stawia przed nami konkretne zadania (w tym bardzo specyficzne dla naszych czasów). Wiara Kościoła jest zgodna ze zdrowym rozsądkiem, czyli rozumem, który dał ludziom Bóg.   Bóg - Jezus Chrystus domagał się, aby interpretacja Słowa Bożego była zgodna nie z literą Słowa Bożego, ale z duchem, z rozumem (Mt 13,19; 13,23; 15,17; 16,9; 16,11; 24,15; 24,43; Mk 4,13; 4,33; 7,18 8,17; 8,21; 12,24; 12,34; 13,14; Łk 8,10; 12,39; 24,45; 8,43; J 13,12). Okazujemy wierność Słowu Bożemu przez miłość Boga i bliźniego (Mk 12,28-34) obejmującą również nieprzyjaciół (Mt 5,44 Łk 6,27-35 Rz 12,14-21).

Korzystam często z Katechizmu Kościoła Katolickiego (jest też w całości dostępny w innych formach, np. jako plik *.pdf - mniejszy, większy*.doc - mały), który podaje rozumną wykładnię Słowa Bożego, popartą wielowiekową tradycją. Dogmaty dają trwałe podwaliny takiej wykładni. Katechizm Kościoła Katolickiego poucza nas (pozwoliłem sobie, to co w tej chwili dla mnie istotne, podkreślić oraz wyróżnićinny sposób): Wszyscy członkowie Kościoła, łącznie z pełniącymi w nim urzędy, muszą uznawać się za grzeszników (KKK 827), gdyż wynika to z naszej osłabionej i skłonnej do zła natury (KKK 405):

405 Chociaż grzech pierworodny jest grzechem własnym każdego, to jednak w żadnym potomku nie ma on charakteru winy osobistej. Jest pozbawieniem pierwotnej świętości i sprawiedliwości, ale natura ludzka nie jest całkowicie zepsuta: jest zraniona w swoich siłach naturalnych, poddana niewiedzy, cierpieniu i władzy śmierci oraz skłonna do grzechu (ta skłonność do zła jest nazywana "pożądliwością"). Chrzest, dając życie łaski Chrystusa, gładzi grzech pierworodny i na nowo kieruje człowieka do Boga, ale konsekwencje tego grzechu dla osłabionej i skłonnej do zła natury pozostają w człowieku i wzywają go do walki duchowej.       . . .

Ciężka walka...

407 Nauka o grzechu pierworodnym - związana z nauką o Odkupieniu przez Chrystusa - daje jasne spojrzenie na sytuację człowieka i jego działanie w świecie. Przez grzech pierwszych rodziców diabeł uzyskał pewnego rodzaju panowanie nad człowiekiem, chociaż człowiek pozostaje wolny. Grzech pierworodny pociąga za sobą "niewolę pod panowaniem tego, który ma władzę śmierci, to jest diabła". Nieuwzględnianie tego, że człowiek ma naturę zranioną, skłonną do zła, jest powodem wielkich błędów w dziedzinie wychowania, polityki, działalności społecznej i obyczajów.

408 Konsekwencje grzechu pierworodnego i wszystkich grzechów osobistych ludzi powodują w świecie, ujmowanym jako całość, stan grzeszności, który może być określony wyrażeniem św. Jana: grzech świata (J 1,29). Wyrażenie to określa także negatywny wpływ, jaki wywierają na osoby sytuacje wspólnotowe i struktury społeczne, które są owocem grzechów ludzi.

Mimo walki duchowej korzystającej z wolności Dzieci Bożych, czyli współdziałania Ducha Świętego z naszą wolną wolą w naszej duszy, zdarzają się chwilowe upadki - grzechy, zaniedbania, ale jesteśmy nazywani „świętymi“, bo stanowimy święty Kościół (Dz 913; 1Kor 6,1; 16,1). Przybliża to Katechizm Kościoła Katolickiego:

II. Kościół jest święty

823 Kościół... uznawany jest przez wiarę za niezachwianie święty. Albowiem Chrystus, Syn Boży, który wraz z Ojcem i Duchem Świętym doznaje czci jako «sam jeden Święty», umiłował Kościół jako oblubienicę swoją, siebie samego zań wydając, aby go uświęcić; złączył go też ze sobą jako ciało swoje i hojnie obdarzył darem Ducha Świętego na chwałę Bożą. Kościół jest więc świętym Ludem Bożym, a jego członkowie są nazywani świętymi.

824 Kościół zjednoczony z Chrystusem jest uświęcany przez Niego; przez Niego i w Nim staje się on również uświęcający: Uświęcenie człowieka w Chrystusie i uwielbienie Boga... jest celem wszystkich innych dzieł Kościoła. To właśnie w Kościele złożona została pełnia środków zbawienia. W nim dzięki łasce Bożej osiągamy świętość.

825 Kościół już na ziemi naznaczony jest prawdziwą, choć niedoskonałą jeszcze świętością. Członkowie Kościoła powinni dążyć do doskonałej świętości: Wyposażeni w tyle i tak potężnych środków zbawienia, wszyscy wierni chrześcijanie jakiejkolwiek sytuacji życiowej oraz stanu powołani są przez Pana, każdy na właściwej sobie drodze, do świętości doskonałej, jak i sam Ojciec doskonały jest.

826 Miłość jest duszą świętości, do której wszyscy są powołani, kieruje wszystkimi środkami uświęcenia, formuje je i do celu prowadzi.

Zrozumiałam, że skoro Kościół jest ciałem złożonym z różnych członków, to nie brak mu najbardziej niezbędnego, najszlachetniejszego ze wszystkich. Zrozumiałam, że Kościół posiada Serce i że to Serce płonie Miłością. Zrozumiałam, że jedynie Miłość pobudza członki Kościoła do działania i gdyby przypadkiem zabrakło Miłości, Apostołowie przestaliby głosić Ewangelię, Męczennicy nie chcieliby przelewać swojej krwi... Zrozumiałam, że Miłość zamyka w sobie wszystkie powołania, że Miłość jest wszystkim, obejmuje wszystkie czasy i wszystkie miejsca... jednym słowem, jest wieczna!. *

827 Podczas gdy Chrystus, «święty, niewinny, niepokalany», nie znał grzechu, lecz przyszedł dla przebłagania jedynie za grzechy ludu, Kościół obejmujący w łonie swoim grzeszników, święty i zarazem ciągle potrzebujący oczyszczenia, podejmuje ustawicznie pokutę i odnowę. Wszyscy członkowie Kościoła, łącznie z pełniącymi w nim urzędy, muszą uznawać się za grzeszników.
We wszystkich kąkol grzechu jest jeszcze zmieszany z dobrym ziarnem ewangelicznym aż do końca wieków. Kościół gromadzi więc grzeszników objętych już zbawieniem Chrystusa, zawsze jednak znajdujących się w drodze do uświęcenia:

Kościół jest więc święty, chociaż w swoim łonie obejmuje grzeszników, albowiem cieszy się nie innym życiem, jak życiem łaski; jeśli jego członki karmią się nią, uświęcają się, jeśli zaś odwracają się od niej, obciążają się grzechami i winami, które stoją na przeszkodzie w rozszerzaniu się jego promiennej świętości. Dlatego Kościół cierpi i czyni pokutę za te grzechy, mając władzę uwalniania od nich swoich synów przez Krew Chrystusa i dar Ducha Świętego. *

828 Kanonizując niektórych wiernych, to znaczy ogłaszając w sposób uroczysty, że ci wierni praktykowali heroicznie cnoty i żyli w wierności łasce Bożej, Kościół uznaje moc Ducha świętości, który jest w nim, oraz umacnia nadzieję wiernych, dając im świętych jako wzory i orędowników. W ciągu całej historii Kościoła w okolicznościach najtrudniejszych święte i święci byli zawsze źródłem i początkiem odnowy. Istotnie, świętość Kościoła jest tajemniczym źródłem i nieomylną miarą jego apostolskiego zaangażowania oraz misyjnego zapału.


Sprawdza kod HTMLValid CSS 3 !* | góra strony | powrót | Home | Święci | Paruzja | zło | walka | cel | wiara |♣ nadzieja ♣|♥ miłość ♥|♥ miłosierdzie ♥| iskra | radość |♣ odnowienie ♣| modlitwa | grzech | demonizowanie | W |*