Valid HTML 4.01 Strict!Valid CSS 3 ! * | dół strony | powrót | Home | Święci | Paruzja | zło | walka | cel | wiara |♣ nadzieja ♣|♥ miłość ♥|♥ miłosierdzie ♥| iskra | radość |♣ odnowienie ♣| modlitwa | grzech | demonizowanie | W |*

Zbawienie wszystkich jest możliwe

W pierwszą niedzielę po Wielkanocy obchodzimy Święto Miłosierdzia. Ma najwyższą rangę wśród wszystkich postaci nabożeństwa do Miłosierdzia Bożego, które zostały objawione Siostrze Faustynie. „Pragnę, aby święto Miłosierdzia było ucieczką i schronieniem dla wszystkich dusz, a szczególnie dla biednych grzeszników” (Dz.699).

Odmawiając Koronkę do Miłosierdzia Bożego deklarujemy: Ojcze Przedwieczny, ofiaruję Ci Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo najmilszego Syna Twojego, a Pana naszego Jezusa Chrystusa, na przebłaganie za grzechy nasze i całego świata. Powtarzamy prośbę: Dla Jego bolesnej Męki miej miłosierdzie dla nas i całego świata. Kończymy Koronkę do Miłosierdzia Bożego trzykrotnym: Święty Boże, Święty Mocny, Święty Nieśmiertelny, zmiłuj się nad nami i nad całym światem.

Odmawiając Różaniec po każdej tajemnicy dodajemy najczęściej modlitwę fatimską: O mój Jezu, … zaprowadź wszystkie dusze do nieba …

Skoro się o to modlimy, wierzymy, że jest to możliwe, pokładamy ufność w tym, iż nasze modlitwy przyczyniają się do spełnienia tej nadziei. Pamiętamy jednak, że tylko Bóg Zbawia. Zbawia dzięki swej męce, śmierci krzyżowej za wszystkich grzeszników i Zmartwychwstaniu. Zbawienie jest Bożym Darem i tylko dobrowolnie z wiarą przyjęty Dar może być skuteczny. Przyjęcie Daru następuje wtedy, gdy jest szczere. Wobec Boga, Który Jest Prawdą i wie wszystko, nie ma innej możliwości! Przyjęciu Daru automatycznie towarzyszy nawrócenie, z którym wiąże się żal za grzechy oraz pokuta. Nawrócenie najczęściej ma charakter procesu ciągłego. Nie zawsze tak bywa. Żal za grzechy i przyjęcie Daru Zbawienia zdarza się czasem dopiero w chwili śmierci. Pokuta trwa po zgonie, ale bezpośrednio z Pisma Świętego niewiele dowiadujemy się o charakterze cierpień dusz zmarłych. Nie powinno nas jednak to zbytnio dziwić, bo znacznie mniej wiedziano w czasach Chrystusa. Dopiero przypowieść Pana Jezusa o pobycie po śmierci w Otchłani Łazarza i Bogacza nieco wyjaśniła, to co w Starym Testamencie było (jako szeol) jeszcze na tyle niejasno sformułowane, że saduceusze, w tym kapłani, dosłownie interpretując Pismo Święte nie wierzyli w zmartwychwstanie ani w nagrodę lub karę po śmierci. Pan Jezus cytując Pięcioksiąg udowodnił im, że wszyscy którzy umarli dla Boga nadal są żyjącymi. My z kolei już wiemy, że Chrystus wywiódł dusze w Otchłani oczekujące Zbawienia, wierzymy w Zmartwychwstanie, ale nadal w dużej mierze pozostaje tajemnicą charakter i cel męki cierpiących dusz zmarłych. Wiemy też, że pogląd, iż tylko nieliczni będą zbawieni, należy rozważać w świetle nieograniczonego Bożego Miłosierdzia.

Przypowieści Pana Jezusa w sposób symboliczny przybliżają drogę, która prowadzi do Królestwa Niebieskiego - Królestwa Pokoju, drogę Zbawienia. Wszyscy przebywający w Bożym Królestwie, bez wyjątku, żyć będą w Prawdzie, Pokoju i Miłości wzajemnej (cała dzisiejsza plus dotychczasowa ludzkość liczy już ponad 114 miliardów osób a doliczyć trzeba niezliczone zastępy aniołów, ale miejsc jest wiele, istotne jest dobrowolne pojednanie wszystkich). To nie jest utopia! Boże Królestwo nie jest z tego świata.


Z nauki Jezusa, z matematyczną ścisłością, można wnioskować warunki wejścia do Królestwa Niebieskiego. Warunkiem koniecznym jest przebaczyć winy, bez wyjątku, wszystkim swoim winowajcom. Warunkiem wystarczającym zaś jest miłość do Boga, która implikuje (oprócz innych naszych pozytywnych zachowań) miłość do wszystkich, których Bóg Kocha. Kto kocha przebacza wszystko ukochanym, ale ponadto daje im wszystko co dobre i tylko to co dobre daje! Tak, z miłości wynika dzielenie się dobrem! Takie dzielenie nie pomniejsza dobra, ale znacznie je pomnaża! Pomnaża również nasze osobiste dobro, wtedy gdy je dzielimy. Tylko tak można gromadzić skarby trwale (Mt 6,19-2119,21; Łk 12,21-34 i 18;22; Mk 10,21). Bóg Kocha wszystkie istoty, które Stworzył. Odwzajemniona miłość ma w sobie istotę miłości jedynie jeżeli wypływa z wolności. We wszystkim mamy naśladować Boga - również podzielać Jego miłość do wrogów, w ten sposób przestają być wrogami, gdyż są naszymi ukochanymi. Wszak w Królestwie Niebieskim panuje miłość.


Przeszkodą w wejściu do Królestwa Niebieskiego jest wszelkie zło, zwłaszcza to, które tkwi ciągle w nas samych. Pan Jezus na krzyżu przez Miłość pokonał już zło. Pan Jezus nadal pragnie przez niezmierzone swoje Miłosierdzie Boże uratować wszystkie istoty, które Kocha, zanim Paruzja doszczętnie zniszczy wszelkie zło i wtrącone zostaną do piekła istoty czyniące zło, odrzucające możliwość nawrócenia - łaskę Miłosierdzia Bożego. Wtedy ostatecznie zostaniemy oczyszczeni, gdyż Paruzja zniszczy wreszcie kąkol, który ciągle tkwi w nas („We wszystkich kąkol grzechu jest jeszcze zmieszany z dobrym ziarnem ewangelicznym aż do końca wieków“. KKK 827). Dopiero wtedy nastanie Wieczne Królestwo Boże.


Sprawdza kod HTMLValid CSS 3 !* | góra strony | powrót | Home | Święci | Paruzja | zło | walka | cel | wiara |♣ nadzieja ♣|♥ miłość ♥|♥ miłosierdzie ♥| iskra | radość |♣ odnowienie ♣| modlitwa | grzech | demonizowanie | W |*